ภาษาลาว ที่ หลวงพระบาง ส่วนใหญ่เป็นภาษาแบบตรงไปตรงมา
บางครั้งฟังดูแล้วสร้างความน่ารักตลกขบขัน
ซึ่งส่วนใหญ่จะมีลักษณะคล้ายกับภาษาท้องถิ่นอีสานของไทย ด้วยอัตราประชากรลาวกว่า
90% รับชมรายการโทรทัศน์ไทย จนเป็นชีวิตประจำวัน
(ทีวีลาวมี 2 ช่อง คือ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติลาวและสถานีลาวสตาร์แชลแนล)
ทั้งการดูรายการละครไทยยอดฮิต รายการเพลงไทย สารคดีไทย
จนถึงข่าวสารบ้านเมืองของไทย ทำให้สามารถเข้าใจทั้งภาษาพูดและเขียนของไทย
ได้ตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ ถึงแม้จะไม่เคยเรียนภาษาไทยมาก่อนก็ตาม
ทำให้เข้าใจคนไทยในสถานการณ์ๆ ได้เป็นอย่างดี
อาจไม่จำเป็นที่ต้องทำการบ้านก่อนเหมือนอย่างประเทศอื่นๆ
จึงขอแนะนำภาษาลาวที่จำเป็นและแตกต่างกับไทยไว้เล็กน้อย
สวัสดี
สบายดี ฝั่งซ้าย-ฝั่งขวา เบื้อซ้าย-เบื้องขวา
ลาก่อน โชคดี ตรง-เลี้ยว ชื่อ-เอี้ยว
เธอ/ฉัน เจ้า/ข่อย ไฟแดง ไฟอำนาจ
นาย/นาง/นางสาว ท้าว/แม่/ลาว ไฟเหลือง ไฟลังเล,
ไฟเกียม
พี่ชาย/พี่สาว อ้าย/เอื้อย ไฟเขียว ไฟอิสระ
ครับ/ค่ะ จ้าว/เด้อ/โด๊ย ถนนลาดยาง ทางปูยาง
ตอนเช้า/ตอนเย็น ยามเช้า/ยามแลง ถนนลูกรัง ทางแดง
วันนี้/พรุ่งนี้ มื้อนี้/มื้ออื่น นานไหม โดนบ่
ข้าวต้ม/ขนมปัง ข้าวเปียก/ข้าวจี่ ติดต่อ พัวพัน
แก้ว จอก ถึง/เลย ฮอด/กาย
ขวด แก้ว กลับบ้าน เมี๊ยบ้าน
หลอดดูด ท่อดูด ทำงาน เฮ้ดเวียด
น้ำแข็ง น้ำก้อน เดิน ย่าง
เนื้อหมู/เนื้อวัว ชิ้นหมู/ชิ้นงัว หล่อ/สวย เจ้าชู้
เนื้อกระทะ ชิ้นดาด รถยนต์ รถใหญ่
น้ำมันเบนซิน แฮ็ดชัง มอเตอร์ไซด์ รถจักร
ภาษาลาวในชีวิตประจำวัน
(ต่อ)
น้ำมันดีเซล กาซวน จักรยาน รถถีบ
สนามบิน เดิ่นบิน ตั๋ว ปี้
ทองคำ (99%) คำ ทองเหลือง ทอง
ของหรือสัมภาระ เครื่อง สำนักงาน ห้องการ
โรค/โรงพยาบาล พยาธิ/โรงหมอ ที่สูง/ภูเขา พูเพียง/พูดอย
**ด้วยพยัญชนะและวรรณยุกต์ของลาวกับไทยมีความแตกต่างกัน
เพื่อการสื่อสารกับคนลาว จึงขอเน้นภาษาพูดตามตัวสะกดแบบไทยเป็นหลัก ซึ่งบางคำอาจไม่ตรงกับภาษาเขียนของลาว**
